Βιβλιοθήκη Ενίσχυσης του Τζόελ

Ποτέ ξανά άλλη τζούρα!

 

"Καπνίζω επειδή είμαι
αυτοκαταστροφικός!"

Πολλοί καπνιστές λένε ότι συνεχίζουν να καπνίζουν λόγω της αυτοκαταστροφικής διάθεσής τους. Θέλουν πραγματικά να αρρωστήσουν. Μερικοί λένε ότι φοβούνται τα γηρατειά. Άλλοι αλαζονικά ορκίζονται να συνεχίσουν έως ότου το τσιγάρο τους σκοτώσει.

Ενώ μερικοί άνθρωποι έχουν όντως συναισθηματικά προβλήματα που οδηγούν σε αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, πιστεύω ότι η πλειοψηφία των καπνιστών με αυτήν την τοποθέτηση δεν είναι σε αυτήν την κατηγορία. Οι περισσότεροι κάνουν αυτές τις δηλώσεις για να κρύψουν τους φόβους από τη διακοπή του καπνίσματος.

Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών, έχω δεχτεί στις κλινικές μου πολλούς ανθρώπους που είχαν κυριολεκτικά ρημαχτεί από παθήσεις σχετικές με το κάπνισμα. Μάλιστα, συχνά λένε ότι είχαν και αυτοί πει τέτοιες δικαιολογίες, παρ' όλα αυτά συγκλονίστηκαν όταν πραγματικά αρρώστησαν. Οι συμμετέχοντες στις κλινικές που περιστασιακά αποτυγχάνουν, παραδέχονται ότι δεν τους ενδιέφερε ο εαυτός τους αρκετά για τους να σταματήσουν το κάπνισμα. Δυστυχώς, σε μερικούς εντοπίστηκε αργότερα καρκίνος. Άλλοι είχαν καρδιακές προσβολές, εμφράγματα ή άλλες κυκλοφοριακές νόσους. Πολλοί απέκτησαν αναπνευστικά προβλήματα από το εμφύσημα. Κανένας λοιπόν από τους δεν με κάλεσε λέγοντάς μου ενθουσιωδώς: "τα κατάφερα, με σκοτώνει!". Αντίθετα, ήταν αγανακτισμένοι και φοβισμένοι. Όχι μόνο είχαν μια ενδεχομένως θανάσιμη πάθηση, αλλά ήξεραν ότι σε έναν σημαντικό βαθμό, ήταν αρμόδιοι για αυτό.

Μια εξίσου τραγική κατάσταση βιώνεται και από τους συγγενείς των ανθρώπων που πεθαίνουν από το κάπνισμα. Πολλοί πρώην-καπνιστές επιστρέφουν στο κάπνισμα ύστερα από ενθάρρυνση οικογένειας και των φίλων. Αυτό συμβαίνει συνήθως σε κάποιον που δεν είναι άρρωστος, και σταματά για να μείνει υγιής. Αρχικά είναι νευρικοί και δύσθυμοι. Σύντομα ο/η σύζυγος, τα παιδιά και φίλοι λένε, "εάν έτσι είσαι ως μη καπνιστής, μα το Θεό, κάπνιζε!". Μπορεί να φαίνεται καλή ιδέα τότε, σκεφτείτε όμως πώς θα αισθάνεται ο συγγενής αν ο καπνιστής πεθάνει από καρκίνο ή καρδιακή προσβολή. Η ενοχή του θα είναι τεράστια.

Μερικές πεποιθήσεις ή δηλώσεις που γίνονται από τους καπνιστές ηχούν παράλογες, σαν να έχουν μια πραγματική επιθυμία θανάτου. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι το άτομο έχει ψυχολογικά προβλήματα - απλώς είναι μια επίδραση του ναρκωτικού. Ο φόβος της στέρησης ή η ανικανότητα να αντιμετωπιστεί η ζωή χωρίς τσιγάρο σηματοδοτεί έναν αμυντικό μηχανισμό δικαιολόγησης της εξάρτησης. Άπαξ και κοπεί το κάπνισμα, οι δικαιολογίες θα εξαφανιστούν, και το αποτέλεσμα θα είναι σωματικά και ψυχολογικά υγιέστερα άτομα που θα έχουν μια καλή πιθανότητα να μην καπνίσουν ξανα, ακολουθώντας έναν απλό κανόνα - ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΑΛΛΗ ΤΖΟΥΡΑ!

Μετάφραση: Χάρης Κακουλίδης
© Joel Spitzer 1982, 2000


WhyQuit.Com  |  Η Βιβλιοθήκη του Τζόελ  |  Γιατί καπνίζουμε;

logo